اطلاعات در بارۀ دیانت بهائی
اجازه دهيد دانشجويان بهايى از تحصيلات عالى برخوردار شوند
اهم مقاصد نشر محبت الله و الفت واتحاد بین نفوس است.....
حضرت عبدالبهاء
یکی از دوستان سوالی داشت که هدف و پیام اصلی ادیان و خصوصا دیانت بهائی چیه؟ بیدرنگ تعلیم وحدت عالم انسانی در ذهنم نقش بست و اینکه همۀ ادیان بجهت محبت بین بشر به ظهور آمدند. تقلیب و ترقی روحانی و عرفان و محبت الهی که خودش رو در خلق خوش و انعطاف پذیری و نهایتا محبت به مخلوقات نشون میده شاید اساسی ترین پیام این آئین میتونه باشه . شارع دیانت بهائی گویا این اهداف رو برتر و اساسیتر از صدور احکام و احیانا تعالیم و اجرای اونها می شمارند و می فرمایند:این ظهور از برای اجرای حدودات ظاهره نیامده، چنانچه در بیان از قلم رحمن جاری ، بلکه لاجل ظهورات کمالیّه در انفس انسانیّه .......ظاهر و مشرق شده..... و در بیان دیگر میفرمایند:قدری ملاحظه نموده در ارسال رسل الهی که به چه سبب و جهت هیاکل احدیّه از غیب به عرصۀ شهود آمده اند و جمیع این بلایا و رزایا را که شنیدید جمیع را تحمّل فرموده اند.شکی نیست که مقصود جز دعوت عباد به عرفان جمال رحمن نبوده و نخواهد بود و اگر بگوئید مقصود اوامر و نواهی ان بوده شکّی نیست که این مقصود اولیه نبوده و نخواهد بود...
اخلاقیات و انعکاس ان در عمل از اهمیت خاصی برخوردار بوده چنانکه مبشّر دیانت بهائی ،حضرت باب تمامی علوم را در علم اخلاق خلاصه می بینند. البته تعالیم ،احکام ،عرفان ، محبت الهی و اخلاقیات و... با همدیگر چنان گره خوردند ،که نمیشود هر یک از این مقوله ها را جداگانه بررسی کرد.ولی چنانجه در عمل، کمالات انسانیه ،مثلا خوشروئی خودش رو نشان نده (مسلما کار سهل و ساده ای هم نیست) شاید ازهدف و پیام اصلی دیانت بهائی دور مانده ایم. خوشحال میشم نظرات دوستان عزیز رو در این زمینه بشنوم.
در سورۀ اعراف آیۀ ۳۴ و ۳۵ اشاره صریح به آمدن پیامبرانی در آینده دارد.
وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَايَسْتَقْدِمُونَ
و براى هر امّتى اجل و سرآمدى است. پس هرگاه اجلشان فرا رسيد، نه مىتوانند لحظهاى تأخير اندازند و نه پيشى گيرند.
يَبَنِى ءَادَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ ءَايَتِى فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
اى فرزندان آدم! هرگاه پيامبرانى از خودتان به سوى شما بيايند كه آيات مرا بر شما بازگو كنند (از آنها پيروى كنيد)، پس كسانى كه تقوا و صلاح پيشه كنند، هيچ ترسى بر آنان نيست و آنان اندوهگين نمىشوند.
