در سورۀ اعراف آیۀ ۳۴ و ۳۵ اشاره صریح به آمدن پیامبرانی در آینده دارد.
وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَايَسْتَقْدِمُونَ
و براى هر امّتى اجل و سرآمدى است. پس هرگاه اجلشان فرا رسيد، نه مىتوانند لحظهاى تأخير اندازند و نه پيشى گيرند.
يَبَنِى ءَادَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ ءَايَتِى فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
اى فرزندان آدم! هرگاه پيامبرانى از خودتان به سوى شما بيايند كه آيات مرا بر شما بازگو كنند (از آنها پيروى كنيد)، پس كسانى كه تقوا و صلاح پيشه كنند، هيچ ترسى بر آنان نيست و آنان اندوهگين نمىشوند.
عقاید مختلفی دربارۀ این آیه موجود است عده ای خود را جزو بنی آدم نمیدانند و عدۀ دیگر اما یا تینکم را شرح گذشته دانند و عده ای دیگر معتقد به آمدن پیامبرانی در آینده اند .برداشت خودم رو از این آیه ها بر اساس آثار بهائی بیان میکنم
۱- راجع به کسانیکه امٌا یاتینکم را بماضی تعبیر می نماید باید
گفت که معنای ماضی هرگز به نون تاکید موکد نشود و حتی در اولش امٌا نپذ یرد و امّا و نون تاکید مختص فعل در زمان آینده است پس اگر دوستان با عربی و قران آشنایی داشته باشند می دانند که در این فعل نون تاکید به کاررفته که نشان از حتمی الرقوع بودن ظهور پیامبر جدید انهم در آینده است .( امّا يَأْتِيَنَّكُمْ)
۲- گروهی می گویند بنی آدم حضرت آدم و اولادش بوده و پیغمبرانی نیز بعد از آنها
آمده اند و دخلی به مسلمین و عالم اسلام ندارد حال اگر به دید تحقیق نگاه کنیم متوجه میشویم که مخاطب این آیه فرزندان آدم از جمله امت اسلام است چرا که در آیه ۳۱ یعنی ۴ آیه قبل از آیۀ ارسال رسل ایه دیگریست که مخاطب آن بنی آدم یا فرزندان آدم هستند که همگی پیروان ادیان را در بر گرفته ولی خصوصا اشاره به امت اسلام دارد چرا که از واژۀ مسجد استفاده کرده که در این ایه خاص، عبادتگاه مسلمین است و برای اثبات این ادعا سری به سایت قرائتی زده تا به مطالعۀ اصل آیه ،ترجمۀ و تفسیر و حتی برخی از پیامها که در این سایت ذکر شده بپردازیم
يَبَنِى ءَادَمَ خُذُواْ زِينَتَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَ لَاتُسْرِفُواْ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
ترجمه :
اى فرزندان آدم! نزد هر مسجد (به هنگام نماز، لباس و) زينتهاى خود را برگيريد و بخوريد و بياشاميد و اسراف نكنيد، همانا خداوند اسرافكاران را دوست ندارد.
نكته ها :
شايد بتوان گفت: آنچه در قرآن با خطابِ «يا بنى آدم» بيان مىشود، مربوط به تمام انسانها و همهى اديان و از مشتركات آنان است. قرآن به مال و فرزند، «زينت» گفته است، «المال و البنون زينة الحياة الدّنيا» (۷۱) بنابراين ممكن است آيه بيانگر اين باشد كه مال و فرزند خود را هنگام رفتن به مسجد همراه داشته باشيد، تا با مال، به حل مشكلات اقتصادى مسلمين بپردازيد و با حضور فرزند در مساج د و جماعات، مشكلات تربيتى نسل آينده را حل كنيد. در روايات، امامجماعتِ عادل، آراستگى ظاهر، عطر زدن ولباس زيبا پوشيدن به هنگام نماز، بلند كردن دستان به هنگام ركوع و سجود در نماز، شركت در نماز عيد و نماز جمعه،از جمله مصاديق زينت شمرده شدهاند. (۷۲) امام مجتبى عليه السلام به هنگام نماز و حضور در مسجد، بهترين لباس خود را مىپوشيد و مىفرمود: «انّ اللّه جميل يحبّ الجمال فاتجمّل لربّى»، خداوند زيباست و زيبايى را دوست دارد، و من لباس زيباى خود را براى پروردگارم مىپوشم و آنگاه اين آيه را تلاوت مىفرم ودند. (۷۳) خداوند زيبايى و زينت را دوست دارد و گرنه به آن امر نمىفرمود، «خذوا زينتكم» چنانكه اسلام، آيين فطرى است و انسان نيز فطرتاً از زينت لذّت مىبرد. با زينت به مسجد رفتن، احترامى است به بندگان خدا، به عبادت خدا و همچنين سبب ايجاد جاذبه و ترغيب عملى ديگران به آمدن در آنجاست. امام صادق عليه السلام مىفرمايد: اموال، وديعه و امانت الهى در دست انسان است و مصرف بايد دور از اسراف باشد. (۷۴) گرچه استفاده از زينت و طعام، امرى فطرى و طبيعى است، ولى در شرايط خاص مانند وجود نيازمندان و محرومان، بايد با آنان همدردى كرد. لذا در تاريخ مىخوانيم كه نوع لباس امام صادق عليه السلام كه مردم در رفاه نسبى به سر مىبردند با لباس امام على عليه السلام كه م ردم فقير و ندار بودند، متفاوت بود، چون شرايط اجتماعى هر كدام فرق داشت. (۷۵) امام صادق عليه السلام فرمود: كسى كه رزق يك روز خود را داشته باشد، ولى قانع نباشد و از مردم سؤال و تكدّى كند، از مسرفان است. (76) اسراف در غذا و پرخورى، منشأ بسيارى از بيمارىهاى جسمى و روحى و مايهى سنگدلى و محروم شدن از چشيدن مزهى عبارت است. چنانكه پيامبر صلى الله عليه وآله فرمودند: «المعدة بيت كلّ داء» معده، كانون هر بيمارى است. پزشكى مسيحى پس از شنيدن اين آيه و حديث گفت: تم ام علم طب، در اين آيه و اين سخن پيامبر شما نهفته است. (77) امام صادق عليه السلام فرمودند: آنچه باعث از بين رفتن مال و زيان رساندن به بدن باشد، اسراف است. «انّما الاسراف فيما أتلف المال و اَضرّ بالبدن» (78) و در روايت ديگرى مىخوانيم: آن چه در راه خدا مصرف شود هرچند بسيار زياد باشد، اسراف نيست و آنچه در راه معصيت خدا استفاده شود، هرچند اندك باشد، اسراف است. (79)
پيام ها :
1- مسجد كه پايگاه مسلمين است، بايد آراسته، زيبا و با جاذبه باشد. «خذوا زينتكم عند كلّ مسجد»
2- بهترين وزيباترين لباس، براى بهترين مكان است.«خذوا زينتكم عندكلّ مسجد»
3- اسلام، هم به باطن نماز توجّه دارد، «فى صلاتهم خاشعون» (80) ، هم به ظاهر آن. «زينتكم عند كلّ مسجد» آرى، در اسلام، ظاهر و باطن، دنيا و آخرت بهم آميخته است.
4- زينت، اگر چه در نماز فردى هم ارزش است، اما در اجتماع و مسجد، حساب ويژهاى دارد. «عند كلّ مسجد»
5 - اوّل نماز، آنگاه غذا. «عند كلّ مسجد و كلوا و اشربوا» اوّل توجّه به روح و معنويّت، آنگاه توجّه به جسم.
6- صرفهجويى، محبوب خداوند است و بهرهگيرى از زينت و غذا بايد دور از اسراف باشد. «ولا تسرفوا انّه لا يحبّ المسرفين»
بدیهی است که مفهوم مسجد در این آیه خاص مخصوص امت اسلام است و همانگونه که در قسمت پیامها مشاهده کردید 1- مسجد كه پايگاه مسلمين است، بايد آراسته، زيبا و با جاذبه باشد. «خذوا زينتكم عند كلّ مسجد» .
از طرف دیگر معابد یهود و نصاری و غیره را هیچیک مسجد نمی نامند چنانکه در آیۀ دیگر فرموده(انما یعمر مساجد الله من آمن بالله والیوم الاخر)و در سوره حج
آیۀ40 میفرمایند:
الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيرًا وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ
ترجمه
(مظلومان مورد تهاجم ،) كساني هستند كه به ناحق از خانه و كاشانه ي خود رانده شدند (و گناهي نداشتند) جز اين كه مي گفتند: پروردگار ما خداي يكتا است و اگر خداوند (ظلم و تجاوز) بعضي از مردم را به وسيله ي بعضي ديگر دفع نكند، صومعه ها و كنيسه ها و كليساها و مساجدي كه نام خداوند در آنها بسيار برده مي شود ويران مي گردد، و قطعا خداوند كسي كه (دين ) او را ياري كند، ياري مي دهد، همانا خداوند نيرومند شكست ناپذير است .
نکته ها :
كلمه ي ((صوامع )) جمع ((صومعه )) به معناي دير و محل عبادت و رياضت راهبان در بيابان ها و غارهاست . كلمه ي ((بيع )) جمع ((بيعه ))، محل عبادت مسيحيان است و كلمه ي ((صلوات )) جمع ((صلاه))، همان كنيسه و محل عبادت يهوديان است .
با دقت در این آیه نیز متوجه میشویم که محل عبادت هر قومی اسم مشخصی دارد و کلمۀ مسجد در آیه ذکر شده یعنی ایه 31 از سوره اعراف متعلق به امت اسلام است
و در این مقام هم معابد هر امتی را به اسم مخصوص نامیده است و در سورۀ بقره آیۀ 114 می فرماید:
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَاجِدَ اللّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَى فِي خَرَابِهَا أُوْلَـئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَا إِلاَّ خَآئِفِينَ لهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ
كيست ستمكارتر از آنكه نگذاشت نام خدا در مساجد الهى برده شود و سعى در خرابى آنها داشت؟ آنان جز با ترس و خوف، حقّ ورود به مساجد را ندارند. بهرهى آنان در دنيا، رسوايى و خوارى و در آخرت عذاب بزرگ است.
همانگونه که در این ایه مبینیم که مقصود از خراب کردن مساجد، معابد غیر مسلمین نبوده
زیرا یهود فی المثل بزای خرابی معابد خود سعی نمیکردند بلکه برای خرابی معابد امت اسلام کوشش داشتند
و مخاطب واضح است که امت اسلامیه هستند که معبدشان مسجد نام دارد وبا تفکر بیشتر در این ایه ها
وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَايَسْتَقْدِمُونَ. يَبَنِى ءَادَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ ءَايَتِى فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
اولا برای اینکه کسی لفظ بنی آدم را عمومیت ندهد و آنرا برای امت قبل از اسلام بداند این مطلب مطرح می شود که در4 ایه قبل، سخن از
بنی ادم و مسجد مطرح است که خطاب را مخصوص اسلام قرار داده است ثانیا خبر از انقضای دورۀ هر امت
داده و چون ا سلام هم امت محسوب پس دارای انقضاء خواهد بود و برای تاکید این معنی پس از این آیه خداوند ذکر
ارسال رسل را با صیغۀ مضارع مؤکد ادوات تاکیدیه که مختص به استقبال است اخبار میفرماید.
از مطالب مذکوره ثابت شد که برای اسلام عمری معین شده و چون عمرش سپری شود پیغمبری جدید با کتابی جدید
اظهار امر فرماید و به تاسیس امتی جدید پردازد.البته مطالب دیگری در این زمینه با توجه به ایات ما قبل 31 به چشم میخورد و این نکته را به اثبات میرساند که بنی ادم امت اسلام را نیز شامل میشود .امیدوارم که دوستانی که شکی در این مقوله دارند با تأملّی در ایات سورۀ اعراف به این نتیجه برسند .علاوه بر ان حضرت رسول اکرم در ایات زیادی به تجدید شریعت اشاره فرموده حتی مدت و عمر اسلام را معین کرده و اجل آنرا به حسابی دقیق بیان فرموده که در مقاله های بعد به ذکر ایه ها در این زمینه میپردازم.
